Sen bir yar mısın, yoksa ceza mı bana Sen bir merhem misin, yoksa yara mı bana Yar! Sen değil miydin bana gülümseyen Sen değil miydin bana gönlünün anahtarını veren Sen değil miydin bana sevgilim diyen Ah be yar usandırdı bu nazın Kışa döndü artık baharım yazım Sanki bir çiçek misali soldun gittin Beni bu derbeder halimle bıraktın yar Ah o saçların, gözlerin, ah o gülümseyişin Beni terk ettin, bu yüreği mahvettin yar Bir resmin | devamı »

Güneşe bakan gözlerin yüzüme bakmaz mı? Ateşe değen ellerin elimi tutmaz mı? Bu gönlüm ta yüreğine su misali aksa Yar diye adım kalbinin içinden çıkmaz mı?   | devamı »

Sarısıyla, kırmızısıyla Galatasaray… Futbolundan basketboluna, voleybolundan yüzmesine, onlarca spor dalında öncülük etmiş yüzyıllık bir çınardır Galatasaray… Peki ama sadece bir spor kulübü mü? Elbette hayır. Bir kültürdür Galatasaray. Özde Galatasaraylı olmak da bu kültürün gereksinimlerini karşılayabilmekle mümkün. Hayatını bu kültüre adamak ve o kültürün çerçevesi içinde adım atmakla mümkün… Yaptıklarınla, | devamı »

Ah karanlık bir gece daha penceremde… Yalnızlık öyle hissettiriyorki yine kendini. Dalgaların sahile vurması gibi. Sarsıyor ruhumu derinden. Aşındırıyor yüreğimi, kanayan yüreğimi. Susuyorum sadece sensizliğine. Ha bir de gözyaşlarım, masum gözyaşlarım varki, bazen bir, bazen iki damla… Bazense hiç. Hiç olup damlıyor gözlerimden yalnızlığın. Gecenin sessizliği de neymiş, gönlümün sensizliği ürkütüyor beni. Seni | devamı »

Sevgilim! Karadeniz gibisin… Çok sevdiğim, Karadeniz gibisin… Çoğu zaman hırçın… Bir o kadar da dalgalı… Bazen durgun ve davetkar… Fakat.. Suyu soğuktur diye çekinirsin ya… Öyle de mesafeli bakıyor insan sana… Varlığı huzur verir ya Karadenizin… Sen de öylesin işte… Soğuk da olsan, hırçın da olsan… Ordasın ya, varsın ya… Ey gidi Karadeniz… Ey gidi sevgili…  -LafArası- | devamı »