Cemal abiye mektup..!
Üstadım…
Öncelikle şunu ilk başta, tüm çıplaklığıyla söylemem lazım; SENİ ÇOK ÖZLEDİK!
İnsanlar hayatlarında sürekli yeni birisiyle tanışırlar ya, bazıları da insanın hayatına yön verir, onu derinden etkiler… İşte SEN de benim hayatıma yön verenlerdensin be üstad! Hatta yön vermekten öte, yerel zamanımı değiştirdin… Seni tanıdıktan sonra şiir yazamıyorum artık… Çünkü sen varken şiir yazmak çok zor… İnan bu böyle… Yazamıyorum, senin o eserlerin yanıbaşımda dururken, ne haddime şiir yazmak… Hele hele aşkı anlatmak, imkansız!
Senin o muhteşem kültür hazinenden, bilginden, tecrübenden o derece faydalanıyorum ki, hakkını nasıl ödeyeceğim bilemiyorum. Sanki “üstü kalsın” diyeceksin, bilmiyor değilim 
Bir gün mutlaka buluşacağız göğün derinliklerinde, kuracağız soframızı, içeceğiz rakımızı ve “vakit var daha” diyeceğiz!
Süreya’dan önceki ben, ben değilmiş… Keşke yalnız bunun için sevseydim seni!
Bu yazımı beğendiyseniz, RSS ile yeni yazılarımdan haberdar olabilirsiniz. Gmail hesabınız varsa tüm beğendiğiniz siteler için Google Reader kullanabilirsiniz.